Епископ стобиски Давид: Црно-белите и ние останатите!

Денес, веројатно повеќе од било кога, Северна Македонија се наоѓа пред едно судбоносно распаќе! Затоа, никому веќе не му е потребно излишно празнословие, туку неопходни се храбри, пророчки гласишта, и, пред сѐ, динамични дела. Државичкава во обид, исправена е пред две насоки. Првата е интровертност, останување сама со себе ваква каква што е, и, следствено, добивање отказ! Втората насока е побудата да се стане автентичен израз на отворено вреднување на луѓе и идеи, пресоздавање, обнова, која подразбира конечно рушење на сценографијата за безбројте генерални проби; значи, подразбира целосен пресврт, не на возраста на општествените чинители, туку на менталитетот. Со други зборови, ракот не се лечи со аспирин и ветувања, туку со хируршка интервенција! Доколку, воопшто, е излечив!

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Црно-белите и ние останатите!”

Bishop of Stobi David (Ninov): Armchair-centaurs!

With the decline in enthusiasm and the shifting of attention towards the upcoming elections, we can be certain of one thing: the reason for the full-scale debacle of the Republic of North Macedonia (RNM), not being granted accession negotiations with the EU, was located by the truth-loving journalistic pens, with surgical precision, in the total absence of essential reforms! If reforms are to be performed, they should establish – out of our homeland that is certified as partly-free – a completely free democracy. Surely, everyone realizes that the political agreements with the neighbours are one thing, and the continual mining of the reformation process by the Government a completely different thing, especially there where it is most needed, in the rigged domestic judiciary!

Continue reading “Bishop of Stobi David (Ninov): Armchair-centaurs!”

Епископ стобиски Давид: Фотељокентаури!

Со спласнувањето на занесот и префрлање на вниманието на претстојните избори, можеме да бидеме на чисто: причината за целосниот дебакл на РСМ од недобивањето преговори со ЕУ, вистинољубивите новинарски пера со хируршка прецизност ја лоцираа во целосното отсуство на суштинските реформи! Ако реформите се збиднат, од нашава, со тапија делумно слободна земја, некогаш треба да направат целосно слободна демократија. Безбели, веќе на сите им станува јасно дека едно нешто се политичките договори со соседите; сосема, пак, друго нешто е континуираното владино минирање на реформскиот процес, особено таму кадешто е најпотребен, во фингираното домашно судство!

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Фотељокентаури!”

Ангелики Деликари: 1000 години од основањето на Охридската Архиепископија

проф. Ангелики Деликари
http://poa-info.org/vesti/2018/09/20180930-1.html

Во 1018 год., византискиот император Василиј II Бугароубиец ја распарчил државата на Самуил (976-1018)[1] и ја припоил нејзината територија во рамките на Византиската Империја, создавајќи ја темата Бугарија со главен град Скопје.[2] За црковна катедра на темата го одбрал Охрид,[3] основајќи ја истовремено и автокефалната Охридска Архиепископија. Тоа значело дека овој нов црковен организам припаѓал директно на императорот, а не на Константинополската Патријаршија, и дека добил аналоген статус со оној на Кипарската Архиепископија. Нејзината катедра, пак, значи градот Охрид, се поистоветува со древната византиска Лихнида, којашто беше позната византиска Епископија уште пред IV век.[4]

Continue reading “Ангелики Деликари: 1000 години од основањето на Охридската Архиепископија”

Αγγελική Δεληκάρη: 1000 χρόνια από την ίδρυση της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος

Το 1018 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ o Βουλγαροκτόνος κατέλυσε το κράτος του Σαμουήλ (976-1018)[1] και ενσωμάτωσε τα εδάφη του στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, δημιουργώντας το θέμα Βουλγαρίας με πρωτεύουσα τα Σκόπια[2]. Ως εκκλησιαστική έδρα του θέματος επέλεξε την Αχρίδα, ιδρύοντας ταυτόχρονα και την αυτοκέφαλη αρχιεπισκοπή Αχρίδος[3]. Αυτό σήμαινε ότι ο νέος αυτός εκκλησιαστικός οργανισμός υπαγόταν απευθείας στον αυτοκράτορα και όχι στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, απολαμβάνοντας ανάλογο καθεστώς με την αρχιεπισκοπή Κύπρου. Μάλιστα η έδρα της, δηλαδή η πόλη της Αχρίδος, ταυτιζόταν με την αρχαία και βυζαντινή Λυχνιδό που ήταν γνωστή βυζαντινή επισκοπή ήδη πριν από τον 4ο αιώνα[4].

Continue reading “Αγγελική Δεληκάρη: 1000 χρόνια από την ίδρυση της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος”