Епископ стобиски и Местобљустител струмички Давид: Обраќање на 17-годишнината од хиротонијата во Архиерејски чин на Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован

нп

Ваше Блаженство, Архиепископе на најсветата Охридска Архиепископија и Митрополите Скопски г.г. Јован, неизглаголива радост ни происходи од денешнава прослава и учество во евхаристисково собрание на кое Вие претстоите, а коешто, бездруго, претставува средиште, срж, епицентар на животот на нашата помесна Црква. Воопшто речено, нашите евхаристиски собранија, кои се објава на црковното Единство на нашиве простори, од Охрид до Скупи, преку Баргала, и од Хераклеа, преку повардарието, до Тивериопол, сведочат дека луѓето во Соборноста на Црквата не се случајно натрупана толпа, не се хаотична маса потхранета од земната политика, поттикната од трулежните пориви. Суштината на православната еклисиологија е недвосмислено јасна – Црквата е таму, кадешто верниот народ е во Единство со својот Епископ во светата Литургија! Се подразбира, пак, дека тој Епископ е во литургиско Единство со сите канонски Епископи! Затоа некои теолози православната еклисиологија ја именуваат уште и како евхаристиска еклисиологија. Следствено, јасно е дека Црквата е Телото Христово, Црквата се верните луѓе причестени на Евхаристијата, која ја принесува нивниот Претстоител, којшто не е „функционер“, туку a priori харизматична личност, која го негува поредокот на Црквата и ја исполнува волјата Божја. Во што се состои поредокот и која е волјата Божја? Одговорот ни го дава самиот Христос во Неговата Првосвештеничка молитва, кога обраќајќи му се на Отецот, вели: оние кои си ми ги дал, сите едно да бидат, како што сме ние (Јован 17. 11).

Рековме, Отците на Црквата нагласуваат дека Епископот не е само управител и некој кој ја разубавува Литургијата, туку е единствен Претстоител на Литургијата. Не е возможно да се замисли Литургијата, доколку не се совршува во негово име! Не е возможно свештеникот да служи некаква негова „презвитеријанска“ Литургија, која не би се служела во име на неговиот канонски Епископ! И бидејќи од Евхаристијата извира животот на Црквата, тогаш и духовното очинство, и исповедта, и севкупниот светотаински живот на Црквата не е независен од харизматичната дејност на Претстоителот на помесната Црква! Логично е, тој што слуша, да праша зошто на почетокот на денешново обраќање го предочуваме сето ова? Затоа што од претходнореченото поимаме дека главната, првичната, суштинска дејност и посветеност на Епископот е – како зеница во окото и по секоја цена да ги чува Единството на Црквата, преку заедничкото служење Литургија со претстоителите на сите помесни евхаристиски собранија. Тоа е суштински битно, особено затоа што не смее да се заборави дека споменатото Единство на Црквата е стекнато со пролевање на самата крв Христова, како што и Црквата не се гради само со поставување крстови, полиелеји или шандани, ниту само со ѕидање параклиси и конаци, туку првенствено со творечко подражавање на саможртвената љубов Христова и со дејствително чување на црковното литургиско Единство.

Continue reading “Епископ стобиски и Местобљустител струмички Давид: Обраќање на 17-годишнината од хиротонијата во Архиерејски чин на Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован”