Епископ стобијски Давид: Охридска архиепископија сједињује различите народе у саборности Цркве!

Разговор са Његовим Преосвештенством викарним Епископом стобијским и Мјестобљуститељем струмичким г. Давидом (Ниновим) за „Православљеˮ (број 1273, 1. април 2020.) – новине Српске Патријаршије. Разговарао: Бранислав Илић.

Ваше Преосвештенство, будући да сте викарни Епископ Архиепископа охридског и Митрополита скопског Јована, замолио бих Вас да наше читаоце упознате са значајним историјским чињеницама у погледу Охридске архиепископије, како у древним временима, тако и данас?

Као што Вам је познато, древна Охридска архиепископија није имала Мајку Цркву, у смислу да никада није добила Томос од неког Сабора или Патријарха. Њена организација је установљена императорским декретом 1018. г., од стране Василија Другог Бугароубице. Сагласно проф. Ангелики Деликари: „древна Охридска архиепископија делује као везивна алка у црквеном и политичком предању и животу православних балканских народа, који су били повезани са њом“. У суштини, имајући широку аутономију, Охридска архиепископија је уједињавала словенски и јелински свет.

Continue reading “Епископ стобијски Давид: Охридска архиепископија сједињује различите народе у саборности Цркве!”

Епископ стобиски Давид: Во сенката на глушецот!

Во 2017 г., бев поканет на телевизиска дебата за тогашните локални избори, кога журналистот Гоце Михајлоски, од ништо предизвикан, се фати за слушалката сместена во неговото уво и ја заврши емисијата со антологискиот исказ, кој ќе остане запишан во аналот на домашниот журнализам, велејќи: „Канал 5 ја признава МПЦ“! Немам информација дали во меѓувреме уште некоја локална ТВ станица се одважила да ја признае непризнатата МПЦ! Минатата седмица, вторпат гостував на „Канал 5“, овојпат во дебатната емисија „Само вистина“. Разговорот беше во зародиш, кога, овојпат, водителката Мирјана Трпческа се фати за слушалката, која, неудобно сместена, се наоѓаше во нејзиното начулено и благо зацрвенето уво, и, со реченицата што ја изусти, ја портретираше реалноста на фабричката грешка, која ја одликува идеолошката матрица на нашето општество. Без интегритет и сервилно, во етерот одекнаа нејзините зборови: „Штотуку ми јавија, морам да ја прекинам емисијата, имам наредба од…“!

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Во сенката на глушецот!”

Епископ стобиски Давид: Владата не сака во ЕУ!

Расчленувајќи ја, со хируршка прецизност, интелигенцијата на злото, Бодријар ќе го постави полнозначното прашање: „За кого бијат посмртните камбани на политиката“? Во потрага по одговорот, тој ќе предочи дека, денес, политиката претставува простор, во кој дејствува злото! Поточно, за жал, политиката се управува од злото, кое е распрснато во поединци политичари, но и во колективни манифестации, преку сите нејзини, извесни облици: повластиците, порокот и корупцијата.

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Владата не сака во ЕУ!”

Епископ стобиски Давид: Десковштината како политички кич!

Неодамна јавноста беше запознаена со т.н. нон-пејпер, кој Франција го испратила до земјите членки на ЕУ, со кој бара видоизменет пристап за Северна Македонија при процесот што ѝ претстои на патот кон напредните демократии. Согласно на документот, од мигот на отворањето на преговорите, акцентот ќе биде ставен на владеењето на правото! Тоа недвосмислено значи дека, низ сите фази, преговорите ќе мора да се темелат на постојан напредок во областа на владеењето на правото. Во предлогот на Франција, посебно место зазема клучниот момент – можноста за „враќање назад“ на преговорите, оти само при таква поставеност, процесот би обезбедил целосна доверба. Конечно, доколку аспирантот се обиде да го изигра процесот и да мами во однос на постигнувањето на основните вредности на ЕУ (звучи познато?), тогаш предлогот на Франција предвидува целосна суспензија на преговорите!

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Десковштината како политички кич!”

Епископ стобиски Давид: Црно-белите и ние останатите!

Денес, веројатно повеќе од било кога, Северна Македонија се наоѓа пред едно судбоносно распаќе! Затоа, никому веќе не му е потребно излишно празнословие, туку неопходни се храбри, пророчки гласишта, и, пред сѐ, динамични дела. Државичкава во обид, исправена е пред две насоки. Првата е интровертност, останување сама со себе ваква каква што е, и, следствено, добивање отказ! Втората насока е побудата да се стане автентичен израз на отворено вреднување на луѓе и идеи, пресоздавање, обнова, која подразбира конечно рушење на сценографијата за безбројте генерални проби; значи, подразбира целосен пресврт, не на возраста на општествените чинители, туку на менталитетот. Со други зборови, ракот не се лечи со аспирин и ветувања, туку со хируршка интервенција! Доколку, воопшто, е излечив!

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Црно-белите и ние останатите!”