Празникот е продор на возвишеното во секојдневниот живот!

%d0%b2%d0%be%d0%b2%d0%b5%d0%b4%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d0%b5-%d0%bd%d0%b0-%d0%bf%d1%80%d0%b5%d1%81%d0%b2%d0%b5%d1%82%d0%b0-%d0%b1%d0%be%d0%b3%d0%be%d1%80%d0%be%d0%b4%d0%b8%d1%86%d0%b0

Празникот претставува продирање на нешто возвишено и светло во нашиот секојдневен живот, празникот укажува на она што е таинствено во овој свет, а коешто ние луѓето го забораваме, прекривајќи го со сивилото на секојдневието.

Многу умно еден од современите теолози истакнува дека денешниот свет постанал здодевен и безпразничен, така што ниту вештачките, бирократски, општествени празници не успеваат да го спасат човекот од пепелта на жалоста и разочараноста.

Во Црквата празникот секогаш бил копнеж по изгубената убавина без којашто не може да се живее, копнеж по можност за поинаков живот.

Continue reading “Празникот е продор на возвишеното во секојдневниот живот!”

Соборноста – надминување на времето и трулежноста!

Собор

Со сила се ползуваат оние, коишто немаат говор, коишто немаат слово, оние коишто не го поднесуваат разговорот, дијалогот. Власта, пак, на Црквата не е, и не би требало да биде световна, туку духовна. Црквата ја има, значи власта на Словото, на Логосот, на Христа. Христос владее, не со моќта на насилството, туку со моќта на служењето, на жртвата, на љубовта, со силата на зборот. И, Црквата го продолжува овој облик на владеењето Христово. Нејзиното оружје е словото, зборот. Како што гледаме, со тоа оружје Црквата се чува низ вековите од волците на идеолошкото Христијанство; и, се сочувува.

Единството треба да се живее! Некој светител го видел Христа со искината облека, со искинат хитон и го прашал: кој ти го направи тоа? Христос му одговорил: еретиците и расколниците! Верата не е некакво хоби во нашиот живот, туку неопходно е да се живее согласно на тоа во што се верува. Претпоставете си колку е страшно и симптоматично, слушајќи ја Христовата молитва за единство и празнувајќи Собори кои го чувале единството, некој да вели дека верува во Соборната Црква, а на дело да не е дел од соборноста.

Continue reading “Соборноста – надминување на времето и трулежноста!”

Επίσκοπος Στοβίων και Τοποτηρητής Στρώμνιτσας Δαβίδ: Κλήμης της Αχρίδος – Άγιος της Οικουμένης, της Ρωμιοσύνης!

κέντρο

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη, άγιε Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων, σεβαστοί πατέρες,

στις σειρές που ακολουθούν, μέσα από μια αιτιολογημένη και αμερόληπτη προσέγγιση, θα εξετάσουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο, στην πορεία της ιστορίας, εμφανίζεται μια εξαιρετικά φωτεινή προσωπικότητα, και τέτοια προσωπικότητα ασφαλώς είναι – ο Άγιος Κλήμης της Αχρίδος! Στη συνέχεια, θα συγκρίνουμε εν συντομία τις ιστορικές συνθήκες, της εποχής κατά την οποία ζούσε ο Άγιος, με τις σημερινές, με έναν και μοναδικό στόχο: από τα αναφερόμενα, κάθε λογικός άνθρωπος να είναι σε θέση να καταλήξει ο ίδιος, αβίαστα, στο συμπέρασμα τι είναι ο Άγιος Κλήμης και τι δεν είναι, σύμφωνα με διάφορες επιστημονικές και λιγότερο επιστημονικές προσεγγίσεις, που αναδεικνύουν και μας αποσαφηνίζουν την προσωπικότητα και το έργο του.

Σας είναι γνωστό ότι στη χώρα μας υπάρχει μια σχισματική, και φυσικά για τον Ορθόδοξο κόσμο μη υφιστάμενη εκκλησία, η λεγόμενη «μακεδονική ορθόδοξη εκκλησία», η οποία σε συνδυασμό με ορισμένες πολιτικές δομές, στην εκπαίδευση και το ευρύ κοινό, παρουσιάζει μια διαστρεβλωμένη, συχνά εντελώς παραποιημένη εικόνα της ιστορίας, την οποία προσαρμόζει στα μέτρα της ως έναν τρόπο για να προσδώσει και να αιτιολογήσει κάποια ιστορική συνέχεια της ύπαρξής της.

Continue reading “Επίσκοπος Στοβίων και Τοποτηρητής Στρώμνιτσας Δαβίδ: Κλήμης της Αχρίδος – Άγιος της Οικουμένης, της Ρωμιοσύνης!”

Сиот живот е прекрасно чудо!

Дали некому денес се чини дека постои недостаток од чуда, и, дека денес луѓето не веруваат затоа што мнозина сметаат дека чудата навистина недостасуваат?

Чуда постојат во изобилие, но кај мнозина е исчезнат восхитот, бидејќи, ќе речат отците: како што Западот е гроб за сонцето, така навиката е гроб за чудата!
Животот е прекрасно чудо, но мнозина го живеат по навика и стануваат странци за животот. Затоа, оние што веруваат не бараат чуда. Бараат оние што немаат; оние што имаат, го живеат тоа што го имаат!

логиум мала

Извадок од обраќањето на Неделата на Слепиот, од: