Αγγελική Δεληκάρη: 1000 χρόνια από την ίδρυση της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος

Το 1018 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ o Βουλγαροκτόνος κατέλυσε το κράτος του Σαμουήλ (976-1018)[1] και ενσωμάτωσε τα εδάφη του στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, δημιουργώντας το θέμα Βουλγαρίας με πρωτεύουσα τα Σκόπια[2]. Ως εκκλησιαστική έδρα του θέματος επέλεξε την Αχρίδα, ιδρύοντας ταυτόχρονα και την αυτοκέφαλη αρχιεπισκοπή Αχρίδος[3]. Αυτό σήμαινε ότι ο νέος αυτός εκκλησιαστικός οργανισμός υπαγόταν απευθείας στον αυτοκράτορα και όχι στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, απολαμβάνοντας ανάλογο καθεστώς με την αρχιεπισκοπή Κύπρου. Μάλιστα η έδρα της, δηλαδή η πόλη της Αχρίδος, ταυτιζόταν με την αρχαία και βυζαντινή Λυχνιδό που ήταν γνωστή βυζαντινή επισκοπή ήδη πριν από τον 4ο αιώνα[4].

Continue reading “Αγγελική Δεληκάρη: 1000 χρόνια από την ίδρυση της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος”

Предговор кон книгата „Времетворење“ на Епископот стобиски Давид (Нинов)

Во своите раце, читателот го држи севкупниот збир колумни, напишани од перото на епископот стобиски г. Давид (Нинов), за „Слободен печат“, најтиражниот дневен весник во земјава. На чело со главниот и одговорен уредник Бранко Героски, весникот ги печатеше колумните еднаш седмично, секој четврток во рубриките „Агол“ и „Трибина“, низ текот на 2016 г., 2017 г., и 2018 година. Испитувањата покажаа дека посочените колумни, како самобитен авторски запис низ едно одлучувачко време, наидоа на одзив, на читаност, а напати предизвикаа преписка, полемика. Само дел од нив, заедно со текстовите, кои епископот Давид ги имаше објавено во неделникот „Сега“ и на неговиот блог: david-ninov.net, излегоа во неговата претходна книга „Секој крај, нов почеток“. Оттаму, убава е заложбата на книгоиздателството „Макавеј“, овојпат сите колумни да бидат собрани на едно место и да бидат отпечатени во една книга со наслов „Времетворење“, токму како документ на посоченото време.

Continue reading “Предговор кон книгата „Времетворење“ на Епископот стобиски Давид (Нинов)”

Бранко Цветкоски: Преку прагот е вселената на човекот

(нотации за расказите од книгата „Преку прагот” од Владиката Григориј; Скопје, 11 Април, НУБ „Св. Климент Охридски”)

Почитувани пријатели на литературата, дами и господа,

вечерва, во овој македонски храм на книгата, ние од издавачката куќа „Макавеј“, и нам секогаш драгиот актер, Томе Витанов, и, чудесните македонски кавалџии, продолжуваме, заедно со вас, почитувани, со мисијата на зближување на творците од регионот, со проникнувањето на литературите, на културите, на народите, на начин скромен, но уверлив и искрен, онаков како што го можат само посветените за градење трајни споеви на духот, со премавнување на границите и на историските јазови, со ведрина и со кренати чела…

Continue reading “Бранко Цветкоски: Преку прагот е вселената на човекот”

Бранко Ставрев: Феноменот Славко Нинов како потврда дека вистинскиот актер мора да има лице

Мојот колега и пријател Славко Нинов беше главен лик во речиси сите мои претстави, остварени во Македонскиот народен театар.

Блесна како Лем Костадиновски во „Sидот, водата“, на Живко Чинго; одушеви како Ангеле во „Отепвачка“, на Ристо Крле; брилираше како Поетот во „Студенти“ и „Потоп“ на Бранко Пендовски; се вивна до актерскиот врв во „Големиот брилијантен валцер“, на Драго Јанчар; се потврдуваше низ „Играта на наредникот Мазгрејв“, од Џон Арден; „Животот на Галилеј“, од Бертолд Брехт; „Зајдисонце“, од Исак Бабељ; „Макавејските празници“, од Живко Чинго; „Мартолозот“, од Григор Прличев… набројувам само некои од нив.

Continue reading “Бранко Ставрев: Феноменот Славко Нинов како потврда дека вистинскиот актер мора да има лице”