Старогрчки анегдоти

ancient-greeks

– Некој човек се обидуваше да го натера Хипократ да оди во Персија за да го види Ксеркс, оти, како што му зборуваше, бил: „добар владетел“! Хипократ одби, велејќи: „Не ми е потребен добар човек, којшто ќе владее над мене“.

– Еден софист велеше: „Од сите нешта, најголема вредност има говорот“. Царот на Спарта му рече на софистот: „Сакаш да кажеш дека ти, кога не зборуваш, немаш никаква вредност“?

– Еднаш Диоген виде нечиста бања и ја постави неговата недоумица: „Оние, коишто тука се бањаат, каде ли одат потоа да се исчистат“!

– Демостен велеше оти многупати му доаѓало да се помоли да исчезнат лошите, но сепак се плашел дека можеби со неговата молитва целосно ќе се испустоши градот.

– Во едно друштво Талес велеше дека смртта во ништо не се разликува од животот. Тогаш некој го праша: „Штом е така, зошто тогаш не ја претпочиташ смртта“? Философот одговори: „Токму затоа што не се разликува од животот“.

– На некој, којшто зборуваше дека животот е грд, Диоген му рече: „Грд не е животот, грд е грдиот живот“.

Continue reading “Старогрчки анегдоти”

Хорхе Букај: Претпочитам да се борам за мојата слобода

Мојата посета на Елада ме поврзува со нештата што сум ги учел. Философијата на елинските философи ми сопатуваше низ сиот мој живот. Особено кога почнав да се интересирам за психологијата.

Едно од првите нешта на кои ме научија беше една парабола на Сократ. Кажуваше Сократ: „Се движам по патот и среќавам еден роб, испружен е, и спие. Од изразите и од тоа што го зборува во сонот, поимам оти робот сонува дека е слободен“.

Та, Сократ прашува: „Што требаше да направам? Требаше да го разбудам за да си освести дека во реалноста е роб и дека сонот за слободата не е вистинит, или, требаше да го оставам да спие и во неговите соништа да ја живее слободата, којашто ја нема“?!

Сократ одговори: „Не знам“.

Continue reading “Хорхе Букај: Претпочитам да се борам за мојата слобода”

Одисеј Елитис: Една е ластовичката

pantocrator

На 18-ти Октомври 1979 год., Нобеловата награда за литература ја доби поетот Одисеј Елитис.

Тогаш мнозина рекоа дека наградата не е чест само за Елитис, туку уште повеќе е чест за Нобел.

Го читав говорот на Елитис при приемот на Нобеловата награда. Овој голем поет, помеѓу останатото, ќе изрече зборови, коишто и денес се актуелни: „Мојот живот го поминав во 50 квадратни метри борејќи се со јазикот. Тоа е длабочината на поезијата: една продолжителна борба со јазикот… А, Поезијата? Што претставува таа во едно општество? Одговарам: единствениот простор кадешто моќта на бројката нема поминато“.

– – –

Continue reading “Одисеј Елитис: Една е ластовичката”

Свети Николај Охридски и Жички: За Оптимизмот

(извадоци од Беседата за оптимизмот на светиот Николај Охридски и Жички, посветена на оние, коишто гледаат во сонцето, а не можат да го видат)

hieromonk

Постои еден инвалид оптимист, когошто јас, со свои очи, го имам видено. Тој е еден војник од минатата војна. Непријателски куршум му поминал низ телото, покрај ‘рбетниот столб. Инвалидот повеќе не чувствува дека има нозе. Ставете му жар или мраз на нозете, сеедно, тој нема да почувствува ни врело, ни студено.

Continue reading “Свети Николај Охридски и Жички: За Оптимизмот”

Старец Ефрем Катунакиски: Човекот си е најголемиот непријател на себе си!

Човекот, додека живее, потребно е секогаш да прави подвиг! И, првиот подвиг се состои во тоа: да се победи себе си! Првиот и главен непријател на човекот не е ѓаволот, не!

Тоа е самиот човек, којшто на себеси, си мисли лошо. И, токму поради тоа што не го слуша другиот, туку слуша што му вели неговата помисла.

Иако имаме толку свети Отци за да ги подражаваме, читајќи ги нивните дела, сепак нашето его многупати нѐ надвладува.

Кога човекот ќе се победи себеси, тој е најголемиот великомаченик, трофејоносец и победоносец пред Бога!

превод од грчки јазик: Епископ стобиски Давид

од изворникот:

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ»

Κατουνάκια, Αγίου Όρους, 2000