Митрополит пергамски Јован (Зизиулас): Теологијата на свети Силуан Атонски

пергамски

Најпочитувани отци, браќа и сестри, со длабока трогнатост прифатив да ја изложам темата за богословието на светиот Силуан. Изборот на темата се должи на фактот оти со помош на неговиот духовен ученик и мој личен духовен отец, вечнопамјатниот отец Софрониј од манастирот Есекс, го имам испочитувано светиот Силуан, не само како Христијанин и дел на Православната Црква, но и како еден ученик и учител по теологија, а конечно и како Епископ. Светиот Силуан продолжува да биде мој личен водител во духовниот живот, бидејќи мислата негова, со разнообразностите што ги содржи, има пресудно значење не само за оние коишто го живеат монашкиот живот, но и за оние коишто се посветуваат на богословското размислување и земаат учество во водството на Црквата во светот. Следствено, ќе ви зборувам за светиот Силуан со едно длабоко чувство на благодарност и почит. Значи, што ме научи, во однос на теологијата, овој старец?

Continue reading “Митрополит пергамски Јован (Зизиулас): Теологијата на свети Силуан Атонски”

Хосе Ортега и Гасет: Одново да се потврдиме со обврската кон вистината

Според моето уверување, политиката е: размислување за корисното.

Но, кога политиката ќе зацари со свеста и ќе почне да управува со севкупниот наш духовен живот, тогаш преминува во мошне сериозна болест. Причината е јасна. Додека корисното го прифаќаме како корисно, ништо не може да ни се префрла. Но, доколку таа опседнатост со корисното постане основна одлика на нашата личност, тогаш кога и да ја бараме вистината, ќе тежнееме да ја помешаме со користа. А, од корисното да се прави вистина, е тоа е дефиниција за лагата. Царството на политиката, значи, е царството на лагите.

Continue reading “Хосе Ортега и Гасет: Одново да се потврдиме со обврската кон вистината”

Манолис Анагностакис: Сега е обичен набљудувач

време

Сега е обичен набљудувач

Безначајно човече во толпата

Сега ниту ракоплеска, ниту му ракоплескаат,

Ко странец скита на повикот на улиците.

Доаѓаат од далеку нови трубачи

Continue reading “Манолис Анагностакис: Сега е обичен набљудувач”

Анестис Кеселопулос*: Црквата и современиот свет*

пловидба

Поимите за Црквата и светот. Црквата е образ и изображение (τύπος και εικόνα) „на севкупниот свет, кој се состои од видливи и невидливи суштини“.[1] Согласно на овој израз, но и, воопшто, низ перспективата на учењето на Светото Писмо и Отците на Црквата, сите нешта на светот се создадени од Бога за да постанат и да постојат како Црква. Следствено, не е возможно да се вметнуваат цврсто и исклучиво помеѓу свештеното и профаното, како што, исто така, е бесмислено било какво преполовувачко расудување помеѓу Црквата и светот. Црквата го должи нејзиното основање и потекло на Бога. Но, и светот во Бога ја има неговата причина и неговото објаснување. „Сѐ е преку Него и за Него создадено“.[2]

Continue reading “Анестис Кеселопулос*: Црквата и современиот свет*”