Епископ стобиски Давид: Обраќање на Молебниот канон на Пресвета Богородица

канон

(од денешната служба на Молебниот канон на Пресвета Богородица)

Верувам, ќе се согласиме дека не е мал бројот на луѓето, коишто го поседуваат површното сфаќање за православието, како само за една од многуте религии, кои имаат единствена цел, а таа е да ги подготват луѓето за живот после смртта.

Оние, коишто така веруваат, го сфаќаат православието исклучиво како живеење, кое не се однесува толку на сегашноста, колку само на некаков си futur. Таквиот пристап прави од луѓето пасивни личности, коишто престануваат да бидат творци на различни убави нешта, та само си чекаат да умрат за да отидат во Рајот, единствено заради тоа што за време на животот биле православни.

Други, пак, заинтересирани се православието да им помогне да заживеат подобро во овој живот. Превземаат дејствија со кои ги задолжуваат свештенослужителите низ разни храмови да се молат за нив со молитви кои ќе им помогнат добро да им напредува работата, да имаат мир во бракот и слично.

Но, не е добро кога некој сака едно камче да го претстави како цел мозаик!

Конечно и недвосмислено, православието не е религија, не е заглавено во калапи, и секој што тоа не го сфаќа, не го ни разбира православното Христијанство!

Во автентичното православие се случува едно секојдневно, динамично исцеление на умот, едно секојдневно, активно и длабоко менување на начинот на мислење и постоење со подобар и подобар квалитет, сега и овде, бидејќи „во Адот нема преумување!“

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Обраќање на Молебниот канон на Пресвета Богородица”

Рождество на Пресвета Богородица

пресвета богородицаДенешниов ден е причина за духовна радост. Денес го празнуваме рождеството на Богородица и Приснодева Марија, рождеството на тој прекрасен и благоухан цвет, којшто изникна од „коренот Јесеев“. Го празнуваме рождеството на радоста за сета вселена (παγκοσμίου ευφροσύνης γενέθλιον), во коешто е почетокот на сите празници и почетокот на тајната Христова, како што велат некои од Отците. Ова рождество стана почеток и на воздвижението, на пресоздавањето, на разубавувањето и обновувањето на сė што постои.

Денес се раѓа Таа, којашто во времето, на неискажлив и парадоксален начин го роди безвремениот и предвечниот Бог Логос, Создателот и Спасителот на светот. Сета твар го очекуваше Нејзиното рождество. Ова најново создание не беше само најдобрата девојка на земјата, ниту само најдобрата девојка на сите епохи, туку беше Таа, Единствената, којашто можеше да го симне небото на земјата, да го направи Бога човек.

Continue reading “Рождество на Пресвета Богородица”

Епископ стобиски Давид: Успение на Пресвета Богородица

успение

Го роди Животот, Кој ја премости онтолошката провалија помеѓу Несоздадениот и создаденото, и сега кон Животот преминува со чесното успение, Пресветата, Пречесната и Преблагословената наша Мајка.

„Што да кажам, што да изглаголам?“, се зборовите на пророкот Даниил, со коишто денес глаголиме и ние, вчудоневидени пред утехата и радоста со кои се исполнуваме созерцувајќи го упокоението на Богородица, којашто во своето успение, не го остави светот, туку ни дава безброј причини да празнуваме, нѐ поттикнува постојано да торжествуваме.

Токму овој пророчки дух на восхит, на убавина, на креативност, на екстатичност, на вдахновеност пред ваквите небоземни настани, каков што е Успението Богородично, нека биде вгнезден без престан во нашите срца, та никогаш да не бидеме наследници, ниту, пак, до нас да се допре менталитетот на безизлезот, на заробеност во минатото, на стерилниот израз, на колективните фрустрации што го имаат завлечено модерниот човек, кој престанува да биде homo ludens, престанува творечки да се игра и станува слуга на грдото во многу области.

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Успение на Пресвета Богородица”

Епископ стобијски Давид: Богородица Тројеручица!

gorica

Преосвештени Епископе најсветије горњокарловачке Епископије г. Герасиме, Преосвештени Епископе далматински г. Фотије, часни отци, преподобно монаштво, возљубљени у Господу,

допустите да вам на почетку овог обраћања пренесем срдачне поздраве и молитвене жеље за свако благопоспешение, молитвене жеље које вам из скопског затвора „Идризово“ шаље Његово Блаженство Архиепископ охридски и Митрополит скопски Јован, у чије име и долазим. Вама је познато да је Архиепископ охридски Јован, у његовом подвигу саможртвене љубави, већ седми пут у затвору само због чувања саборности и јединства Цркве! А, они који мрзе саборност Цркве и овоземаљску политику претпостављају небесној политици т.ј. најскупоценијој саборности Цркве, они већ једанаест година без престанка прогоне страдалног Архиепископа и Архиепископију којој је он Претстојатељ. Зашто вам ово говорим? Јер код вас, Епископе горњокарловачки, и код ваше словесне пастве, препознајем ону саможртвену љубав, од које гори, али не сагорева и Архиепископ охридски Јован, када каже – да ми и не би могли да се назовемо Црквом, уколико врата наших срца нису увек отворена управо и за оне који нас без престанка прогоне!

Continue reading “Епископ стобијски Давид: Богородица Тројеручица!”

За смирението на Пресвета Богородица

bogorodica

Навистина се восхитува секој ум, кога го созерцува крајното смирение што го поседуваше Богородица. Иако во својата утроба го имаше Бога Логосот, иако беше вистинска Мајка на Бога и царица на сите Негови созданија, та колку заради сето тоа беше голема и возвишена, толку и се смируваше себе си, за од смирението да најде повеќе благодат од Бога, според Сирах: „колку си поголем, толку смирувај се себе си и пред Господа ќе најдеш благодат“ (3. 18). Тоа е вистинското смирение, кога некој во себе си има нешто велико, чудесно и достојно за гордост, а тој не се гордее со тоа, туку се смета себе си за земја и пепел, како што вели авва Исаак во неговото XX-то слово.

Continue reading “За смирението на Пресвета Богородица”