Categories
беседа стихови хронограф

Епископ стобиски Давид: Обраќање на Молебниот канон на Пресвета Богородица

Верувам, ќе се согласиме дека не е мал бројот на луѓето, коишто го поседуваат површното сфаќање за православието, како само за една од многуте религии, кои имаат единствена цел, а таа е да ги подготват луѓето за живот после смртта.

Categories
катихизис/синаксар

Рождество на Пресвета Богородица

Денешниов ден е причина за духовна радост. Денес го празнуваме рождеството на Богородица и Приснодева Марија, рождеството на тој прекрасен и благоухан цвет, којшто изникна од „коренот Јесеев“. Го празнуваме рождеството на радоста за сета вселена (παγκοσμίου ευφροσύνης γενέθλιον), во коешто е почетокот на сите празници и почетокот на тајната Христова, како што велат некои од Отците. Ова рождество стана почеток и на воздвижението, на пресоздавањето, на разубавувањето и обновувањето на сė што постои.

Categories
беседа

Епископ стобиски Давид: Успение на Пресвета Богородица

успение

Го роди Животот, Кој ја премости онтолошката провалија помеѓу Несоздадениот и создаденото, и сега кон Животот преминува со чесното успение, Пресветата, Пречесната и Преблагословената наша Мајка.

„Што да кажам, што да изглаголам?“, се зборовите на пророкот Даниил, со коишто денес глаголиме и ние, вчудоневидени пред утехата и радоста со кои се исполнуваме созерцувајќи го упокоението на Богородица, којашто во своето успение, не го остави светот, туку ни дава безброј причини да празнуваме, нѐ поттикнува постојано да торжествуваме.

Categories
беседа хронограф

Епископ стобијски Давид: Богородица Тројеручица!

Преосвештени Епископе најсветије горњокарловачке Епископије г. Герасиме, Преосвештени Епископе далматински г. Фотије, часни отци, преподобно монаштво, возљубљени у Господу,

Categories
преводи

За смирението на Пресвета Богородица

Навистина се восхитува секој ум, кога го созерцува крајното смирение што го поседуваше Богородица. Иако во својата утроба го имаше Бога Логосот, иако беше вистинска Мајка на Бога и царица на сите Негови созданија, та колку заради сето тоа беше голема и возвишена, толку и се смируваше себе си, за од смирението да најде повеќе благодат од Бога, според Сирах: „колку си поголем, толку смирувај се себе си и пред Господа ќе најдеш благодат“ (3. 18). Тоа е вистинското смирение, кога некој во себе си има нешто велико, чудесно и достојно за гордост, а тој не се гордее со тоа, туку се смета себе си за земја и пепел, како што вели авва Исаак во неговото XX-то слово.