Епископ стобиски Давид: Рождество Христово

Возљубени во Богомладенецот Христос,

секој од нас, баш, и не пребива во исчекување на денешниов датум за да се сети на неизглаголивата тајна на овоплотувањето на Втората Ипостас на Света Троица од Приснодева Богородица, туку во течението на целата година причестувајќи се на Литургијата, го живее севкупниот живот како продолжена Литургија и секој миг од постоењето му е учество во благодатта и на Рожедеството, и на Крстот, и на Воскресението! Оти, за какво празнување може да станува збор доколку човекот не го созерцува Христа, доколку не се допрел до Христа, доколку не се причестува со Телото и Крвта Негови? Следствено, соодветно на рамништето на коешто се наоѓа човекот, така и се однесува кон сето она што околу него се збива; очебијно е, значи, дека едни го „празнуваат“ овој ден, само денес, како световен адет што ги втурнува во идолатрија; а други, во Црквата го сведочат со сето свое постоење, секогаш и пред секого.

Continue reading “Епископ стобиски Давид: Рождество Христово”

Епископ стобиски и Местобљустител струмички Давид: Божикно Послание до народот на Струмичката Епископија

I. Во својот вдахновен говор на годишниот испит, на 12 Јуни 1866 год., нашиот голем поет Григор Прличев ги изрече следниве едноставни и полнозначни зборови: „Секој го познава арното и лошото. Според тоа, уште повеќе сме за поучување, оти познавајќи го арното, пак сме закопчани за злото. Значи, лекот прв, којшто ја лечи секоја штета од корен, е учењето. Затоа Адам, кога првпат го виде сонцето, ги затвори очите. Кој го научи? Го научи номот (законот) Господов што му беше испишан во срцето, и му велеше: внимавај на себе!“.

Навистина, мудриот пребива во порив да се поучува, подобно на поговорката: Човекот се учи додека е жив!

Каква наука би нашле во вашите срца кога некој сега би ве прашал: што е Црквата? Дали е тоа организација за заштита на националните интереси?! Дали е институција за спроведување на партиските програми?! Дали е фолклорно друштво за конзервација на обичаи и адети?! Што е? Што, навистина, е Црквата?

II. Возљубени, надворешниот поглед мнозина ги упатува да гледаат на Црквата како на собир на оние што веруваат. Но, Црквата не е само собрание. Таа е Тело Христово. Оттука, светиот Никола Кавасила низ восклик ни зборува дека штом Христос ќе возведе некого до Трпезата, и возведениот вкуси од Христовите Тајни, тогаш исцело го менува причасникот и го доведува до Сопствената состојба. Така, човекот, којшто е направен од кал, повеќе не е кал, туку воспримајќи го Царскиот вид, станува Тело на Царот. „Род избран, царско свештенство, свет народ“, вели Апостолот Петар за Црквата, во Првото послание (1Петар 2. 9).

Затоа, идентитетот на Црквата, најскапоцени струмичани, извира од Божествената Литургија на којашто се стекнуваме со граѓанството на Небесниот Град Јерусалим. Следствено, јасно е дека идентитет на Црквата не се темели врз историските збиднувања. Ќе се согласите, не е ниту возможно да се темели врз она, што минливата политика си го смета за вистинито и добро; туку, се темели на Литургијата, којашто ја пројавува Иднината по која копнее секој Православен Христијанин, подобно на Апостолот Павле, кога вели: „овде  немаме постојан град, којшто ќе остане, но го бараме оној што ќе дојде (Евр. 13. 14). Така, иконизирајќи го Царството Небесно на земјата, Литургијата ни го покажува вистинскиот лик на Црквата.

Continue reading “Епископ стобиски и Местобљустител струмички Давид: Божикно Послание до народот на Струмичката Епископија”