Архимандрит Захариј (Захару): Љубовта кон непријателите како критериум на вистината

тајната вечераКако што ќе беше невозможно за човекот да ја измисли верата во Света Троица, доколку не беше откриена од самиот Бог, така и љубовта кон непријателите ќе беше незамислива, доколку на светот не му ја објавеше Христос со Неговата смрт на крстот. Христос, на начин безусловен, конечен и вечен, се молеше и го даде Неговиот живот за Неговите непријатели.[1]Тоа што Господ го направи еднаш засекогаш со силата на Духот Негов, тоа останува совршениот пат, којшто го соединува човекот со Бога.

Учењето и заповедта за љубов кон непријателите, не само што го претставуваат како повозвишен духот на Новиот Завет од оној на Стариот Завет,[2]но, исто така, ја покажуваат единственоста на објавената вистина на Бога, Кој стана човек. Крстната смрт Христова е судбината на љубовта Божја кон Неговите непријатели. Таа љубов, од самиот почеток, ги поставува границите, кои го одделуваат вистинското и вечното од човечките нешта и заблудата.[3]Оваа љубов за непријателите се содржи во заповедта за љубов кон ближните и претставува нејзин највозвишен израз.

Continue reading “Архимандрит Захариј (Захару): Љубовта кон непријателите како критериум на вистината”