Епископ стобијски Давид: Сваког дана саваскрсавамо са Христом!

Интервју са Епископом стобијским и Местобљуститељем струмичким г. Давидом за Поуке.орг водио протопрезвитер Иван Цветковић

поуке.org

Благословите Преосвештени Владико, хвала Вам што сте нашли времена да поред свих Ваших обавеза поразговарате са нама. Кажите нам да ли као Епископ једине канонске цркве у Републици Македонији имате слободу да јавно исповедате веру? Да ли се на Вас и Ваше клирике врше притисци од стране државе и непризнате МПЦ?

Не осећам никакву злурадост због тога, али, данас, све релевантне инстанце дефинишу нашу земљу као „делимично слободну“, и још као „заробљену демократију“! Као услов да постане потпуно слободна, увек се наводе корените реформе у „корумпираном судству које је подложно политичким утицајима“. Видите, управо то судство, у присном садејству са непризнатом МПЦ, врши прогон на нашу Цркву. Од 2002 г., до овог тренутка, дакле пуних 15 година, није прошао буквално ни један дан, а да није у току неки судски процес или затворска казна за Архиепископа охридског и Митрополита скопског Јована. У задњих пет година, монтирани државно-судски прогон проширен је на још двојицу Епископа, на свештенике, монахиње и на верни народ наше Цркве.

Дакле, државни прогон се сада спроводи веома суптилно преко судова, и то супротно закону, првенствено одбијањем регистрације наше Цркве (притом, регистровали су рецимо мормоне), и преко континуираних судских процеса, од стране истог тог суда, који упорно одбија да нас региструје. Следеће судско рочиште је заказано управо у току овог поста. Хтео бих да подсетим да је престанак судског прогона основни услов да се настави дијалог са непризнатом МПЦ, тако да ће се ту показати колико су заиста вољни да се њихов проблем реши.

Continue reading “Епископ стобијски Давид: Сваког дана саваскрсавамо са Христом!”

Епископ стобиски Давид (Нинов): Црквата во гонењата и страдањата гледа исповедање на верата

pravoslavieru

Во Руската Православна Црква продолжува интересот за прогонот на канонската Православна Црква во Р. Македонија, автономната Охридска Архиепископија. Една од најпосетените православни интернет страници „Православие.ру“, го пренесува разговорот на ѓаконот Георгиј Максимов од Руската Православна Црква со Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. Во разговорот тие се осврнуваат на актуелната состојба на државен прогон врз верска основа насочен кон Архиепископот охридски и Митрополит скопски Јован, кон Епископите, клирот, монаштвото и верниците на Православната Охридска Архиепископија. Во продолжение ја пренесуваме содржината на разговорот објавена на „Православие.ру“. Во 2002 год. значителен дел од македонските верници на чело со тогашниот Митрополит велески г. Јован (Вранишковски), сега Архиепископ охридски, излезе од расколот и го обнови заедничарењето со СПЦ, а преку неа и со сите помесни Православни Цркви. Беше формирана Православната Охридска Архиепископија. И сите овие години Архиепископијата живее фактички во услови на прогон од страна на македонските власти, а Владиката Јован е подложен на постојани судски истраги под измислени и лажни обвиненија. Сега Владиката Јован повторно е во затвор. За тоа каква е состојбата во Архиепископијата денес, што помага таа, не само да опстојува, туку и да се развива во толку неблагопријатни услови, како Архиепископот Јован ги поднесува искушенијата кои го снајдоа – говориме со Епископот стобиски Давид (Нинов), викар на Архиепископот охридски.

Ваше Преосвештенство, Ве молам раскажете ни за сегашната состојба на Православната Охридска Архиепископија и нејзината положба во Македонија.

Современата состојба на Православната Охридска Архиепископија е состојба на радост, на луѓе кои ѝ се радуваат на соборноста на Црквата и тоа не со некоја половична радост, туку со полнотата на радоста. Вам ви е познато дека оној којшто неправедно страда, тој ја прима божествената утеха и сака срдечно да им се заблагодари на оние коишто му ја нанесуваат неправдата, токму заради радоста што чувствува дека произлегува од неправедниот прогон. Тоа е радоста, којашто без престан ја гледаме на лицето и ја слушаме во гласот на затворениот Архиепископ охридски Јован. Всушност, радоста е положбата на нашата Црква, којашто и низ вековите, и денес, со љубов ги победува своите гонители од расколите и ересите, но се разбира никогаш не ги отфрла, туку ги повикува во љубовта на Црквата.

Во нашата татковина се познати мемоарите на Доне Илиевски објавени во книгата: „Смислата на некои отпори против автокефалијата на МПЦ“ (Скопје, 1970 г.), кадешто авторот недвосмислено предочува дека: „во 1967 г., на состанок на Централниот комитет на комунистичката партија беше донесена одлука да се прогласи автокефална Македонска Православна Црква (МПЦ), која ќе ги прекине сите канонски врски со Српската Православна Црква (СПЦ)“! Таа одлука од споменатиот состанок беше спроведена, и МПЦ во 1967 г., западна во состојба на раскол, во којашто, за жал, се наоѓа и денес! Чудно е како некој би можел да очекува дека соборното Православие ќе признае една таква партиска одлука! Сепак, поаѓајќи од пастирската грижа, после падот на комунизмот, во почетокот на 90-тите години, СПЦ започна преговори за враќање на расколничката МПЦ во соборноста на Црквата. Во 2002 г., тие преговори резултираа со взаемно потпишување на Нишкиот договор, според кој на Црквата во Р. Македонија ѝ се дава најширока возможна автономија. Но, иако потпишан од страна на Комисијата за преговори на МПЦ со согласност на расколничкиот архиепископ, тој договор единствено го испочитува Архиепископот охридски Јован, кој се врати во единство со Српската Православна Црква. Од тогаш во Р. Македонија постои канонската автономна Охридска Архиепископија која дејствува во канонското подрачје на Српската Православна Црква и постои самопрогласената расколничка МПЦ. На 28-ми Јуни 2002 г., (во писмото со број на протокол: 3727), блаженопочившиот Патријарх Московски и на цела Русија Алексеј му напиша на блаженопочившиот Патријарх српски Павле: „Нас длабоко нè опечалува пребивањето вон црковно заедничарење на верниците во Р. Македонија. Искусуваме утеха од Господа тоа што еден од Архиереите од Р. Македонија, Митрополитот велески Јован (сега Архиепископ охридски), стапил во канонско заедничарење и единство со Вашата Светост, а со самото тоа и со полнотата на Вселенското Православие. Оттука и ние овој брат во Христа го поздравуваме преку Вас и двојно го споменуваме него во нашите молитви“. Но, од 2002 г., заради пристапувањето на Архиепископот охридски Јован во единство со Црквата, расколниците започнаа да го прогонуваат него и канонската Црква, а канонската Црква тој прогон го прифаќа со радост, надевајќи се дека расколниците еден ден ќе си го постават суштинското прашање: „што постигнавме со прогонот“, истовремено сфаќајќи дека со прогонот си наштетуваат единствено на себе си, дека прогонот што го спроведуваат нема да ги одведе никаде, та конечно, како луѓе кои не го создале, туку го наследиле расколот ќе сфатат дека и не треба да им биде тешко да се вратат во спасителната соборност и единство на Православието. И покрај сè што направија против Црквата, еднаш рековме и ќе повториме – целото Православие чека на нив!

Continue reading “Епископ стобиски Давид (Нинов): Црквата во гонењата и страдањата гледа исповедање на верата”

Интервју со Епископот стобиски Давид за неделникот „Фокус“

Најтиражниот домашен седмичник, магазинот „Фокус“ (бр. 901, од 05. 10. 2012 г.), го објави разговорот со Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, под редакцискиот наслов: „Дали парите што верниците ги оставаат во МПЦ, значи дека и таа се финансира на црно!?“

Разговорот го водеше Јадранка Костова, по повод најновиот монтиран судски процес против Архиепископот на Православната Охридска Архиепископија, нејзините Епископи, монаштво, верници.

Како што е забележано во воведникот на „Фокус“, односот на македонските власти кон Архиепископот охридски г.г. Јован, ја постави Р. Македонија помеѓу државите во кои се нарушуваат верските слободи, додавајќи дека споменатиот нов судски процес дополнително ќе ја влоши сликата на тоа поле.

Епископот Давид во новиот судски процес гледа нова можност, шанса за нештата да се покажат во нова светлина, добра прилика за поправање на грдата слика на прогонот врз верска основа.

ФОКУС За десетина дена треба да почне судскиот процес, против повеќемина од вашата црква, која власта не ја признава. За што конкретно ве обвинуваат?

НИНОВ Конкретното обвинение гласи – перење пари. И блиската историја сведочи дека луѓето во црните, кожни мантили ѝ покажувале мускули на Црквата. Веројатно, при процесот на демократското созревање, одредени сегменти од нашето општество сѐ уште не можат лесно да се ослободат од таа идеолошка матрица. Следствено, кога не можат да го обвинат Архиепископот Јован за нешто друго, најлесно е да се монтира еден процес, во кој ќе биде обвинет за финансиски малверзации. Зошто го велам ова? Архиепископот Јован беше 4 години епископ во МПЦ. За тие 4 години, синодот на МПЦ спроведуваше годишни финансиски инспекции во секоја епархија. Значи, во тој период не најдоа апсолутно никакви неправилности во неговото финансиско работење. Напротив, им купи автомобили, ја обнови црквата „Св. Димитриј“ во Битола, ја купи зградата „Малина“ во Велес за епархијата, ги остави епархиите во кои работеше во подобра состојба отколку што ги затекна и сето тоа денес е неотуѓива сопственост на МПЦ!

Continue reading “Интервју со Епископот стобиски Давид за неделникот „Фокус“”

An Interview with Abbot David (Ninov), conducted by the St. Herman of Alaska Brotherhood in November 2005

Q: Can you tell us about the early history of the Ohrid Archdiocese?

A: I am sure that, for Orthodox Christians, the Church has never been only the past. It is their present and their future. But, certainly, it is to be emphasized that the Ohrid Archbishopric has an ancient and rich history. One of its more renowned historians, Ivan Snegarov, in his work History of the Ohrid Archdiocese (which is an excellent historical text for those who wish to learn more about the history of the Ohrid Archdiocese), notes that the beginning of the Ohrid Archbishopric was in 870. The Emperor Basil II, and after him a few other Byzantine emperors, confirmed its jurisdiction with imperial chrysobulls. The Archbishop of Ohrid, because of the extraordinary importance he had during that period (the eleventh to twelfth centuries), signed the local assembly papers following the Patriarch of Constantinople. Throughout the centuries, the Ohrid Archdiocese was spread over the greater part of the Balkan Peninsula, and it is essential to note that its jurisdiction and scope of missionary work included almost all the peoples of the Balkans.

Continue reading “An Interview with Abbot David (Ninov), conducted by the St. Herman of Alaska Brotherhood in November 2005”

Глас Јавности / The Public Voice

The Belgrade daily “Glas Javnosti” (“The Public Voice”) published an interview today with Abbot David (Ninov) of the Ochrid Archdiocese. Given that this interview is an authentic testimony by one of the closest co-workers of the imprisoned Primate of the Autonomous Archdiocese of Ochrid, the Archbishop of Ochrid and Metropolitan of Skoplje Kyr Jovan, we present it in its entirety.

What preceded the imprisonment of Archbishop Jovan and what were the reasons for which he was sentenced to two and a half years in prison?

All of these events were preceded by a schism, which, according to Orthodox teachings, means existing outside of the salvific borders of the Church. It is a generally known fact that the father and mother of the schismatic bishops of the self-proclaimed Macedonian Orthodox Church – is the Communist government of the former Yugoslavia. Archbishop Jovan healed that schism by entering into canonical unity with the Patriarchate of Pec and with the remaining Orthodox Churches. This is the only reason for which he was sentenced, as that action of his does not fit into their concept of a Macedonian totalitarian-neo-communist matrix as their life style.

Continue reading “Глас Јавности / The Public Voice”