Горазд Коцијанчич: Жижек и теологијата

kvsz

Прашање: Во својата работна соба го преведувате Новиот Завет и во еден момент слушате ѕвонење на вратата. Вашата сопруга отвора и после неколку мига Ве повикува да дојдете бидејќи „трговски патник“ продава некои книги, коишто можеби ќе Ве интересираат. Одите и пред вратата го гледате Славој Жижек, кој во рацете држи неколку примероци од својата книга The Monstrosity of Christ и веднаш, логореично, како што само тој умее, Ве убедува да ја купите. Дали би ја купиле?

Горазд Коцијанчич: Најпрвин би се претставил и би го повикал на кафе, бидејќи тоа би било големо изненадување. Имено, иако живееме во ист град, и покрај тоа што имам напишано неколку мошне критички текстови во љубљанското лакановство (на кои никогаш не добив одговор), со Жижек сѐ уште се немам лично сретнато. Очигледно за такво нешто, ниту тој, ниту јас, немаме некаква вистинска потреба. Потоа би му објаснил дека книгата веќе ја купив, та дури за неа ја напишав и расправата „Дионисиј во фуснотите“, која е објавена во зборникот трудови на симпосионот за Дионисиј Ареопагит, што го организирав во 2012 година.

Доколку би ме прашал какво е моето мислење за книгата, учтиво би му објаснил, дека според моето мислење, голем проблем е тоа што во последно време многу пишува за Христијанството, та дури и дека се смета себе си за вистински толкувач на христијанската теологија, а во суштина, нема поим од историјата на христијанската мисла. Ако инсистира да му ги докажам моите тврдења, би му покажал дека во книгата, на пр. тврди дека Божјото име „Јахве“, според него е плурал (веројатно мислел на „Елохим“), дека од вицот во 112-то напоменување очигледно не му е баш презентна новозаветната перикопа за прељубницата, во која Евреите не сакале да го каменуваат Исус, туку прељубницата, дека во неговите површни хегелијански карактеристики за трите христијански вероисповеди не држи практично ништо.

Continue reading “Горазд Коцијанчич: Жижек и теологијата”