Манолис Анагностакис: Поетика

анагностакис

Предадена е повторно Поезијата, ќе ми речеш,

Најсветиот израз на Човекот

Повторно ја користите како средство, како животно за впрегнување

На вашите мрачни прогони

При целосно знаење на штетата што ја предизвикувате

Со вашиот пример за помладите.

Што ли сѐ не предаде да ми кажеш ти,

Continue reading “Манолис Анагностакис: Поетика”

Одисеј Елитис: Една е ластовичката

pantocrator

На 18-ти Октомври 1979 год., Нобеловата награда за литература ја доби поетот Одисеј Елитис.

Тогаш мнозина рекоа дека наградата не е чест само за Елитис, туку уште повеќе е чест за Нобел.

Го читав говорот на Елитис при приемот на Нобеловата награда. Овој голем поет, помеѓу останатото, ќе изрече зборови, коишто и денес се актуелни: „Мојот живот го поминав во 50 квадратни метри борејќи се со јазикот. Тоа е длабочината на поезијата: една продолжителна борба со јазикот… А, Поезијата? Што претставува таа во едно општество? Одговарам: единствениот простор кадешто моќта на бројката нема поминато“.

– – –

Continue reading “Одисеј Елитис: Една е ластовичката”

Манолис Анагностакис: Сега е обичен набљудувач

време

Сега е обичен набљудувач

Безначајно човече во толпата

Сега ниту ракоплеска, ниту му ракоплескаат,

Ко странец скита на повикот на улиците.

Доаѓаат од далеку нови трубачи

Continue reading “Манолис Анагностакис: Сега е обичен набљудувач”

Кавафис: Добро и Лошо Време

kavafis

Не ми пречи ако распростре

надвор зимата магли, облаци и студ.

Во мене бива пролет, радост вистинска.

Насмевката е зрак, позлатен сиот,

и како љубовта друга градина нема;

топлината на песната сиот снег го топи.

Каква полза кога пролетта

Continue reading “Кавафис: Добро и Лошо Време”